جملات

از جملات شرطی برای حدس و گمان درباره اینکه چه اتفاقی ممکن است بیفتد، چه اتفاقی باید بیفتد و در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد، به کار می‌روند. در زبان انگلیسی بیشتر جملات شرطی if دارند و جملات شرطی در زبان انگلیسی شامل فعلی در یکی از زمان‌های گذشته هستند. این کاربرد به “گذشته غیر واقعی” معروف است چون ما از زمان گذشته استفاده می‌کنیم اما در حقیقت به چیزی که در گذشته اتفاق افتاده اشاره نمی‌کنیم. پنج روش اصلی برای ساخت جملات شرطی در زبان انگلیسی وجود دارد. در همه موارد، این جملات از عبارت if و یک عبارت اصلی ساخته شده‌اند. در بسیاری از جملات شرطی منفی، ساختار مشابهی از ” unless” به جای ” if” استفاده می شود.

شرطی صفر برای زمانی استفاده می‌شود که زمان ارجاع اکنون یا همیشه باشد و شرایط آن واقعی و ممکن است. شرط صفر اغلب به حقایق کلی اشاره می‌کند و زمان در هر دو قسمت جمله حال ساده است. در جملات شرطی صفر، کلمه ” if” معمولا بدون تغییر معنی می‌تواند با کلمه ” when” جایگزین شود.

If clause                                                            Main clause

If + simple present                                         simple present

If you heat ice                                                  it melts.

شرطی نوع اول برای اشاره به حال یا آینده در شرایط واقعی استفاده می‌شود. شرطی نوع اول به شرایط احتمالی و نتیجه محتمل آن اشاره دارد. در این جملات، جمله if حال ساده است و جمله اصلی، آینده ساده است.

If clause                                            Main clause

If + simple present                        simple future

If you don’t hurry                       you will miss the train.

 

شرطی نوع دوم به زمان حال یا هر زمان دیگری اشاره دارد و برای وضعیت غیر واقعی استفاده می‌شود. این جملات براساس واقعیت نیستند و شرطی نوع دو برای اشاره به شرط فرضی و نتیجه احتمالی آن استفاده می‌شود.

در جملات شرطی نوع دوم، اگر در بند If از گذشته ساده استفاده شود، در بند اصلی از جمله شرطی حال استفاده می‌شود.

If clause                                          Main clause

If + simple past                            present conditional or present continuous

If you went to bed earlier            you would not be so tired.

شرطی نوع سوم برای اشاره به زمان گذشته و وضعیت غیرواقعی استفاده می‌شود. حقایقی که بر پایه آن ساخته شده‌اند، مخالف آنچه که بیان می‌شود هستند. شرطی نوع سوم برای اشاره به وضعیت گذشته غیر واقعی و نتیجه احتمالی آن استفاده می‌شود.

در جمله‌های شرطی نوع سوم، در جمله if از گذشته کامل استفاده می‌شود و بند اصلی از شرطی کامل استفاده می‌شود.

If clause                                   Main clause

If + past perfect                       perfect conditional or perfect continuous conditional

If you had studied harder         you would have passed the exam.

شرطی نوع مخلوط به زمان گذشته اشاره دارد و وضعیتی است که در حال حاضر ادامه دارد.

حقایقی که بر پایه آن ساخته شده‌اند، خلاف آنچه بیان شده است. شرطی نوع مخلوط برای

اشاره به یک وضعیت گذشته غیر واقعی و نتیجه احتمالی آن در حال حاضر استفاده می‌شود.

If clause                                                        Main clause

If + past perfect or simple past               present conditional or perfect conditional

If I had worked harder at school             I would have a better job now.

بهترین پکیج های